هشدار مهم مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی؛ آستانه تحمل ۹۰۰ هزار بازنشسته به مرز هشدار رسیده است!/ باقیمانده متناسبسازی اجرا می شود؟
رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری در نامهای خطاب به مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی، از عدم اجرای باقیمانده متناسبسازی انتقاد کرد.
در نامهی حسن صادقی، رئیس اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری به مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی آمده است:
«احتراماً، به استحضار میرساند اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری هم اکنون بیش از ۱۲۰ هزار نفر از بازنشستگان و مستمریبگیران تأمین اجتماعی را تحت عضویت خود دارد که به واسطه حضور فعال و مطالبه گرایانه اعضای خود نیز به یکی از پرچمداران حوزه مطالبهگری جامعه کارگری بازنشسته مبدل شده است و تا تحقق مطالبات نیز لحظهای آرام نخواهد نشست. پرداخت بدهی دولت به سازمان تأمین اجتماعی، تثبیت جایگاه بانک رفاه کارگران در پیکره تأمین اجتماعی و تعیین تکلیف متناسبسازی حقوق بازنشستگان سازمان تأمین اجتماعی از جمله مهمترین مطالبات جامعه کارگری بازنشسته میباشد که این اتحادیه به واسطه حضور فعال بازنشستگان و مستمری بگیران عضو اتحادیه، تلاش حداکثری خود را جهت تحقق آنها به کار خواهد بست.
شایان ذکر است در حال حاضر، یکی از مطالبات برجایماندهی این قشر زحمتکش و انقلابی، پرداخت ۲۵ درصد معوقه متناسبسازی سال ۱۴۰۰ است که تاکنون محقق نگردیده است. اعضای هیئت مدیره اتحادیه پیشکسوتان نیز در راستای بررسی و تحقق این مطالبه برجای مانده، جلسهای مشترک با حضرتعالی داشتهاند که در آن جلسه صریحاً پیرامون عملیاتی نمودن ۲۵ درصد از مانده بدهی متناسب سازی سال ۱۴۰۰، وعده داده بودید. اما متأسفانه پس از گذشت نزدیک به دو سال همچنان شاهد گردش درب بر یک پاشنه هستیم و آن هم بیپاسخ ماندن این خواسته قانونیِ مربوط به بیش از ۹۰۰ هزار نفر از بازنشستگان تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی است.
برادر ارجمند جناب آقای موسوی عزیز و بزرگوار، با توجه به تأکیدات حضرتعالی در جلسات متعدد و از جمله جلسه مشترک با هیئت مدیره اتحادیه پیشکسوتان جامعه کارگری و اعلام رسمی از سوی جنابعالی در گفتگوی ویژه خبری صدا و سیما مبنی بر اینکه این ۲۵ درصد معوقه متناسب سازی سال ۱۴۰۰، حقوق مکتسبه بازنشستگان تأمین اجتماعی است و ما نیز اقدام خواهیم کرد؛ لیکن تاکنون شاهد تحقق آن نبودهایم! چه دلیلی دارد که نسبت به اعمال فرمول و حتی مذاکره با نمایندگان بازنشستگان که همانا هیئت مدیره کانون عالی هستند، عکس العمل مثبتی ارائه نمیدهید. این بی توجهی نسبت به مطالبه قانونی مربوط به بیش از ۹۰۰ هزار نفر از بازنشستگان تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی و کم اهمیت جلوه دادن خواسته جامعه هدف مذکور، این موضوع را در ذهن ما متبادر میکند که سازمان در پی اجرای قانون نیست و ما نیز علیرغم میل باطنی جز اعتراض، راه دیگری پیش روی خود متصور نیستیم.
مدیرعامل محترم سازمان تامین اجتماعی آگاه باشید که آستانه تحمل ۹۰۰ هزار بازنشسته تامین اجتماعی به مرز هشدار رسیده است. لذا خواستاریم ترتیبی اتخاذ فرمایید تا بعد از پایان دهه مبارک فجر، پاسخ روشنی را پیرامون پرداخت ۲۵ درصد معوقه متناسبسازی سال ۱۴۰۰ به جامعه هدف ارائه دهید تا ما در این وضعیت خاص کشور، مجبور به لشکرکشی به خیابان ها نباشیم. امید است که با درایت، موضوع را مدیریت و تصمیم درستی را اتخاذ نماییم. پیشاپیش از اهتمام حضرتعالی نسبت به امور کارگران شاغل و بازنشسته کمال امتنان را داریم و سربلندی و بهروزی حضرتعالی را آرزومندیم.»

هشدار مهم مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی؛ آستانه تحمل ۹۰۰ هزار بازنشسته به مرز هشدار رسیده است!/ باقیمانده متناسبسازی اجرا می شود؟
هشدار مهم مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی؛ آستانه تحمل ۹۰۰ هزار بازنشسته به مرز هشدار رسیده است!/ باقیمانده متناسبسازی اجرا می شود؟
هشدار مهم مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی؛ آستانه تحمل ۹۰۰ هزار بازنشسته به مرز هشدار رسیده است!/ باقیمانده متناسبسازی اجرا می شود؟
هشدار مهم مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی؛ آستانه تحمل ۹۰۰ هزار بازنشسته به مرز هشدار رسیده است!/ باقیمانده متناسبسازی اجرا می شود؟
و حداکثر ۳۰ روز حقوق در ماه باشد ونه ۳۱ روز یا ۳۲ روز یا ۳۳ روز یا ۳۴ روز یا ۳۵ روز. چون در تامین اجتماعی شخص بیمه دهنده میتواند تا ۳۵ روز در ماه حقوق بگیرد. و قانونی تصویب شودکه اگر شخصی از ۲۶ سال تا ۲۸ سال در شغلی سابقه داشت دیگر به او سخت و زیان اور تعلق نگیرد چون وقتی شخصی از ۲۶ سال تا ۲۸ سال در شغلی دوام داشته یعنی شغلش سخت نبوده که توانسته ۲۶ سال در ان دوام بیاورد، و باید ۴ سال دیگر کار کند و ۳۰ ساله، بازنشسته عادی شود. وبا این شرایط اقتصادی و کسری بودجه اصلا چه دلیلی دارد به بازنشستگان مشاغل سخت حقوق بیشتر از سی روز در ماه داده شود وقتیکه انها بیشتر از سی سال کار نکرده اند، تا زمانیکه تعداد انها زیادتر نشده باید این قانون تغییر کند توجه داشته باشید که دست و دلبازی و بخشش از بودجه بیت المال حدی دارد وبیشتر از ان موجب خسران و غیر شرعی میباشد. چون هم به بخشش کننده که دولت و تامین اجتماعی است ضربه میزند و هم موجب شکاف عمیق و بیعدالتی با بازنشستکان عادی میشود که برای گرفتن سنوات بالاتر از سی سال باید بیشتر از سی سال واقعی کار کنند ولی بازنشستکان مشاغل سخت برای گرفتن سنوات بالاتر از سی سال فقط باید کمی بیشتر از بیست سال غیرواقعی کار کنند که چون معیار مشخصی برای سنجش میزان واقعی سختی کار وجود ندارد چه بسا با زد و بند و حتی ضعف قانون باعث میشود کاری که چه بسا از یک کار عادی ساده تر باشد جزو مشاغل سخت قرار بگیرد. در نتیجه باید با وضع قوانین جدید، خیلی از مشاغلی که به ناحق و به اسانی سختی کار گرفته اند همانگونه باید سختی کار انها به سادگی پس گرفته شود چون حتی خیلی از اشخاصی که در مشاغل عادی کار میکنند حتی به عدد ۳۰ سال بنا به دلایل مختلف مثل مریضی، اخراج، مهاجرت، گرفتاری، فوت، و .... نمیرسند چه برسد به سابقه بالاتر از سی سال. خیلی از مدیران رده بالا هم بنا به یکی از دلایل فوق، شاید نتوانند به سابقه سی سال و بالاتر از سی سال برسند. پس اصلا چه دلیلی دارد که به بازنشستگان مشاغل سخت امتیازی داده شود که حتی یک مدیر ارشد هم شاید نتواند به ان برسد .چون اکثر بازنشستگان مشاغل سخت تحصیلات دانشگاهی ندارند و سریع جذب کار میشوند با احتساب ۲ سال بیمه سربازی، شخص اگر ۲۲ سال دیگر کار کند در سن ۴۲ سالگی وبا سابقه ۲۴ سال، سقف سابقه تامین اجتماعی یعنی ۳۵ سال را میگیرد .(۳۵=۳۳+۲=۱/۵×۲۲+۲). و در اینجا دولت و تامین اجتماعی به بازنشسته مشاغل زیان اور و سخت ۴ مزیت را یکجا داده، یعنی خر، خرما، پالون و پول. مزیت خر یعنی شخص در جوانی با ۴۲ سال سن بازنشسته شود، مزیت خرما یعنی حقوق کامل ۳۰ روز، مزیت پالون یعنی به شخص چون بازنشسته و جوان است اجازه داده میشود دوباره یک شغل را اشغال کند و مزیت پول یعنی شخص تنها با ۲۳ سال و ۴ ماه میتواند سقف سابقه حقوق تامین اجتماعی یعنی ۳۵ روز در ماه را دریافت کند(۳۵=۱/۵×۲۳/۴). نکته اینجاس که اگر طبق ضرب المثل یا خر را میخاهی یا خرما، بخاهیم عمل کنیم باید یک مزیت به بازنشستگان مشاغل سخت بدهیم یعنی مثلا با بیست سال سابقه همان بیست روز حقوق در ماه را به انها بدهیم یا با بیست و دو سال سابقه، ۲۲ روز حقوق به انها بدهیم که میشود یک امتیاز. ولی حالا اگر دولت و تامین اجتماعی خاسته باشند به بازنشستگان مشاغل سخت امتیازی داده باشند و لطفی بزرگ به انها کنند و تقریبا عادلانه باشد و پا را فراتر از ضرب المثل بگذارند باید به انها ۳۰ روز حقوق کامل در ماه، با سابقه ۲۰ سال تا ۳۰ سال سابقه پرداخت حق بیمه، به انها بدهند یعنی سنوات ارفاقی یا مجازی با سنوات اصلی شخص حداکثر ۳۰ سال بشود با هر مقدار سابقه از ۲۰ تا ۳۰ سال کار و پرداخت حق بیمه. که میشود دو مزیت یعنی خر و خرما. همچنین وقتی شخصی ببیند که در سن ۴۲ سالگی دارد سقف سابقه حقوق تامین اجتماعی یعنی ۳۵ روز در ماه را میگیرد چنان غروری به او دست میدهد که خود را بی نیاز و رها از هر قید و بندی میبیند و ناخوداگاه چون جوان است اول میرود سراغ ناموس مردم و جنس مخالف ولی اگر به او ۳۰ روز حقوق در ماه تعلق بگیرد جلوی غروری که در ضمیر ناخوداگاهش بوجود میاید تا بگوید من سقف سابقه تامین اجتماعی ۳۵ روز در ماه را که حتی یک مدیر ارشد یا رده بالا حتی شاید نتواند به ان برسد بنا به دلایل مختلف که در بالا یاد شد مثل فوت،بیماری و .... را میگیرد و از این فکر غرور انگیزکه من حتما با این تحصیلات کم و در جوانی توانستم سقف سابقه تامین اجتماعی را بگیرم وحتما من با بقیه فرق میکنم جلوگیری میکند. وپیش خودش فکر میکند که حتی یک مدیر ارشد حتی نتواند تا سی سال کار بکند به دلایل مختلف که در بالا گفته شد و حتی به سن بازنشستگی ۳۰ سال برسد ولی من چه کسی هستم که در جوانی توانستم نه تنها حقوق کامل ۳۰ روز را بگیرم بلکه سقف سابقه تامین اجتماعی یعنی ۳۵ روز حقوق در ماه را بگیرم گه تعداد خیلی کمی از بازنشسته ها عادی میتوانند با گذراندن سالهای طولانی بدست بیاورند ومن با ۱۱ سال و ۸ ماه کوتاهتر توانستم انرا بدست بیاورم، با سابقه پفکیه ۲۳ سال و ۴ ماه. وبعد به ریش دولت و تامین اجتماعی وتمام مدیران و بازنشسته های عادی قهقهه میزند و میگوید من توانستم به سقف قله سابقه حقوق تامین اجتماعی که حقوق ۳۵ روز در ماه است برسم که انها یعنی مدیران ارشد و بازنشستگان عادی حالا حالا ها باید بدوند تا به جایی که من الان رسیدم برسند.پس ثابت شد هم از لحاظ اخلاقی و شرعی و علمی و منطقی و رعایت عدالت حتی نسبت به مدیران و بازنشستگان عادی باید حداکثر حقوق بازنشستگان مشاغل سخت ۳۰ روز در ماه با هر مقدار سابقه پرداخت حق بیمه از ۲۰ سال تا ۳۰ سال باشد.
خانه مینشیند و فارغ از غم عالم به صورت تصاعدی هر سال به حقوقش اضافه میشود و به ریش همه میخندد و اینهمه مزیت بدست اورده چرا؟ چون فقط اسم شغلش بصورت شانسی و بدون اندازه گیری و معیار دقیق جزو مشاغل سخت قرار گرفته پس با این ترفند و فریب علاوه بر گرفتن سابقه ۳۵ روز حقوق در ماه خود را به قله ی حداکثر حقوق یعنی ۷ برابر حداقل حقوق نزدیک میکند وبا اینکار شش هدف یا مزیت را با یک تیر میزند یعنی یک- در جوانی. دو- سقف سابقه سنوات حقوق تامین اجتماعی یعنی ۳۵ روز در ماه. سه- تنها با ۲۳ سال و ۴ ماه سابقه پفکی. چهار- به حداکثر حقوق تامین اجتماعی که ۷ برابر حداقل حقوق میباشد. پنج- تا اخر عمر. شش- در سالهای طولانی چون جوان است دریافت میکند. ولی بازنشستگان عادی چون اکثرا در سابقه سی سال بازنشسته میشوند در نتیجه نمیتوانند به صورت تصاعدی حق بیمه خود را بالا ببرند چون برای کارفرما مشخص است که انها با سابقه ۳۰ سال بازنشسته میشوند و این قضیه هم یکی دیگر از معضلات و تبعیضهایی میباشد که بین بازنشستگان مشاغل سخت و بازنشستگان عادی میباشد . کارکنان مشاغل سخت پیش خودشان میگویند که من ۲۰ سال را که کار کرده ام حالا ۳ سال و ۴ ماه که دیگه چیزی حساب نمیشه چشم بهم بزارم تموم میشه و سقف سابقه را بدست میاورم در صورتیکه در دل خود با تحقیر به بازنشستگان عادی و علی الخصوص مدیران که برای رسیدن به جایگاه مدیریت سالها درس خوانده اند و زحمت کشیده اند نگاه میکند و قهقهه میزند و در دل خود به انها میگوید شماها با این تحصیلات وسابقه بالاتر از من حتی به گرد منم نمیرسید و حالا حالاها باید بدوید تا به من برسید واخر کار شما تازه به اینجایی که من رسیده ام میرسید. واز این طریق کارفرما و تامین اجتماعی را فریب میدهد و با عنوان مزایای توافقی حق بیمه خود را افزایش میدهد تا بیشترین حقوق تامین اجتماعی را بتواند علاوه بر ۵ مزیت که در بالا ذکر شد کسب نماید. چون در تامین اجتماعی میانگین دو سال اخر میشود مبنای حقوق بازنشستگی. که این امر باعث میشود حدود ۵ سال به تامین اجتماعی حق بیمه بالاتر بدهد ولی از ان طرف چنان بلایی سر سازمان تامین اجتماعی میاورد که کل بودجه تامین اجتماعی باید صرف پرداخت حقوق بازنشستگان مشاغل سخت شود. چون شما فکر کن تامین اجتماعی باید حقوق بالای بازنشسته مشاغل سخت را تقسیم بر ۳۰ کند و عدد بدست امده را ضربدر ۳۵ یعنی حداکثر سابقه سنوات حق بیمه تامین اجتماعی کند. وببینید چه عدد بزرگی میشود که بصورت تصاعدی هر سال باید ضربدر ۳۵ بشود و نه ۳۰. پس حداکثر حقوق بازنشستگان مشاغل سخت نباید بیشتر از ۳۰ روز حقوق در ماه با هر مقدار سابقه پرداخت حق بیمه از ۲۰ سال تا ۳۰ سال باشد. و سابقه ارفاقی نباید ۳۱ روز یا ۳۲ روز یا ۳۳ روز یا ۳۴ روز یا ۳۵ روز حقوق در ماه باشد.
شیر مادر و نون پدر حلالت باشه جوانمرد
رئیس اتحادیه خدا کمکت کنه دعا گوی شمایم