مهدی تدینی در پیج اینستاگرامی تاریخ اندیشی با مرور یک حادثه دلخراش در تهران قدیم درباره اکبر سلاخ نوشت.
چندسالی است میوه و ترهبار مورد نیاز تهرانیها از مجموعهای در محله خانیآبادنو تأمین میشود که مساحت آن از کشور «موناکو» بزرگتر و برابر با وسعت کشور «ماکائو» است.
از انتخاب تهران بهعنوان پایتخت بیش از دو قرن و اندی میگذرد. شهری که قرنها مستعمره ری این شهر تاریخی و مهم ایران بود، در این مدت خیلی زود قد کشید و کمربندش قطور شد و بهعنوان پایتخت ایران آبستن بسیاری از تحولات، وقایع و رویدادهای مهم تاریخی، سیاسی و اجتماعی داخلی و بینالمللی کشور شد.
«یزدی» که باشی و ۵۰ سال پهلوان اول ایران باشی و جوانمرد و مردمدار هم باشی «یزدی بزرگ» میشوی؛ این لقبی است که مردم ایران به پهلوان ۲ متری و ۱۸۳ کیلویی ایران داده بودند.
از همان روزگار قدیم به مانند این دوران، اجارهنامهها بیشتر به نفع صاحبخانهها نوشته میشدند.
آیا میدانید از چه روزی ساخت راهآهن آغاز شد و اصلاً بحث راهآهن از چه زمانی در ایران بر سر زبانها افتاد؟ با هم نگاهی میاندازیم به سابقه خطوط ریلی در کشور و سپس چگونگی ساختوساز راهآهن سراسری و همچنین ساختمان اصلی آن در ضلع شمال غربی منطقه ۱۶.
به امروز نگاه نکنید که قیمت ملک در تهران سر به فلک میشود و خرید خانه از عهده خیلیها برنمیآید. همین چند دهه پیش، محلهای در تهران بود که مهاجران تازهوارد، حدود زمینهایشان را با پرتاب سنگ یا پولی که برای دیوارکشی در بساط داشتند مشخص میکردند.
اگر ۵۰ سال پیش از تهرانیها میپرسیدید گواراترین دوغ تهران را کجا میشود پیدا کرد، نشانی آبادی کوچکی در ۶ کیلومتری تجریش و کافههای منحصربه فرد آن را به شما میدادند.